Ksiądz Biskup dr Adam Dyczkowski – sylwetka

Prof. Henryka Tuni

Ksiądz biskup dr Adam Dyczkowski

Jego Ekscelencja ks. biskup dr Adam Dyczkowski urodził się 17 listopada 1932 r. w Kętach, w diecezji krakowskiej, w rodzinie inteligenckiej. Po ukończeniu Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. kard. Bolesława Kominka 23 czerwca 1957 r. W latach 1957-63 studiował filozofię przyrody na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie poznał późniejszego papieża Jana Pawła II, uczestnicząc w prowadzonych przez niego zajęciach. Na tej uczelni uzyskał również doktorat. Już wtedy dały się zauważyć cechy charakteru towarzyszące biskupowi Adamowi Dyczkowskiemu aż do dziś, niezwykła serdeczność, wrażliwość na drugiego człowieka i wewnętrzne ciepło. Doceniły to kolejne roczniki studentów wrocławskich uczelni, albowiem biskup Adam Dyczkowski był ściśle związany ze środowiskami studenckimi Wrocławia, jako duszpasterz akademicki w latach 1965-78. Równocześnie, w latach 1963-71 był wikariuszem w parafii katedralnej i wykładowcą filozofii w Seminarium Wrocławskim. Pełnił też funkcję Przewodniczącego Dolnośląskiego Komitetu Odrodzenia Harcerstwa i Członka Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Ossolineum. Za wieloletnią pracę w duszpasterstwie akademickim otrzymał specjalną nagrodę ze strony Kolegium Rektorów Wyższych Uczelni miasta Wrocławia.

We wrześniu 1978 roku ksiądz Adam Dyczkowski otrzymał nominację na biskupa pomocniczego archidiecezji wrocławskiej, a 26 listopada 1978 r. został konsekrowany przez kard. Henryka Gulbinowicza. Wtedy zaczął się okres wytężonej pracy duszpasterskiej, organizacyjnej i formacyjnej. Jako członek Konferencji Episkopatu Polski biskup Dyczkowski pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Episkopatu do Spraw Duszpasterstwa Akademickiego, członka Komisji Episkopatu do Spraw Trzeźwości, Komisji Episkopatu do Spraw Zakonnych i przewodniczącego Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

Aktywność, oraz niezwykły dar czynienia rzeczy mało prawdopodobnych możliwymi, szczególnie gdy chodziło o porozumienie, współpracę i zasypywanie dzielących ludzi przepaści sprawiły, że został przez przełożonych przeznaczony do ważnych i odpowiedzialnych zadań. Najpierw powołano go na biskupa pomocniczego w diecezji legnickiej, co stało się 25 marca 1992 r. Potem zaś, w dniu 17 lipca 1993 roku Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Od dnia 19 lipca 1993 r. przejął kierowanie diecezją. Ingres do katedry gorzowskiej odbył się 5 września 1993 r., a ingres do konkatedry w Zielonej Górze – 12 września tegoż roku. Po osiągnięciu 75. roku życia złożył na ręce Papieża rezygnację z zajmowanego urzędu. Benedykt XVI przyjął rezygnację biskupa Adama Dyczkowskiego z dniem 29 grudnia 2007 roku i od tej chwili służy swym autorytetem Biskupa Seniora.

Objęcie zarządu diecezji zielonogórsko-gorzowskiej przez biskupa Adama Dyczkowskiego to niezmiernie ważny dla naszego regionu fakt. W tym czasie biskup Adam Dyczkowski kształtował duchowość ziem nad Odra i Wartą. Warto zaznaczyć, że czynić mu to przyszło w czasach trudnych likwidacji województw gorzowskiego i zielonogórskiego i walki o powołanie autonomicznego regionu lubuskiego. Należy podkreślić, że poziom edukacyjny i kulturowy kształtował się na naszych ziemiach wolno i z oporami, a bez wsparcia różnych środowisk Uniwersytet Zielonogórski by nie powstał. Biskup Adam Dyczkowski, jako najwyższy autorytet moralny w regionie doskonale rozumiał potrzebę integracji, albowiem tylko ona mogła przynieść rozwój. Z wielkim zaangażowaniem pracował nad porozumieniem w sprawie regionu lubuskiego. Nasza uczelnia zawsze może liczyć na jego wsparcie, twórczą obecność i najzwyczajniejszą w świecie życzliwość. Jest częstym gościem Uniwersytetu oraz inspiratorem współpracy naszej uczelni z placówkami dydaktycznymi kościoła lubuskiego. Zawsze możemy liczyć na Jego wparcie i życzliwość.

^